DARÓW WZAJEMNYCH ŁASKA I CISZY BŁOGOSŁAWIEŃSTWO

stoisz w deszczu na bulwarze

wiekopomna jak rzeźba

we wspomnienie słońca odziana

 

stoję w deszczu na bulwarze

od stóp do głowy kamienny

monumentalnie milczący

 

stoimy tak razem

zagubieni w ciszy

przestrzeni bez słów

gdzie nie ma pytań

i nie ma odpowiedzi

 

po omacku szukamy

chociaż to nie ciemność

a tylko ten półmrok

podwieczorek nocy

 

szukamy swoich dłoni

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Dusza_boli 2 godz. temu
    Piękny, bardzo czuły tekst. "Szukamy swoich dłoni” boli i jednocześnie daje nadzieję.
  • AlexHalley godzinę temu
    Tak naprawdę dwoje ludzi jest razem dopóki, dopóty nawzajem siebie szukają. Gdy szukać przestają, kończy się historia i następuje entropia.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania