De Natura Neglecta

Heu, Natura, parens olim veneranda, nunc vilis,

flore tuo pereunte, silvisque cadentibus urunt.

Fauna fugax trepidat, veneno flumina labunt,

aether niger, caelumque gravi sub nube gemit.

Homo avarus ridet, lucra brevia quaerens,

posteris nihil linquit nisi vastas solitudines.

Protectio? Verba vana, mendacia saecli,

nec curat quisquam quod cras nihil supererit.