Demoan

"Demoan" [2024-12-30 12:04]

lecę coraz szybciej

dopóki nie mogę już odróżnić

łez szczęścia od strużek potu

i skrzydła i rogi

najwyraźniej należą do mnie

to z góry to z dołu

perspektywy i humory

nie dają spokoju

użyczam im skrzydeł

podcinam jedno z piór

wbijam atrament w skórę

ostrzem swych rogów

nie istnieje nic

wystarczająco dosadnego

by coś raz na zawsze

na niej zostawić

w czerni kałamarza

nie widać diabołów

w bieli próżno szukać niewinności

słowa są jak ludzie

dzikie bestie ukryte w swych cieniach

krew lśni na ich zębach

głód w spojrzeniach