Depresja

Jak trudno walczyć

gdy już się nie chce

wstać

gdy nadejdzie ranek

wszystko bezbarwne

puste, nieważne

przetrwać

wciąż wołasz mięśniami

gdzie są te lata

gdy słońce grzało

i wszystko człowieka cieszyło

wciąż z drżeniem serca

i błyskiem w oku

w rękach się wszystko paliło

teraz niech młodzi ciągną ten wózek

o jutro wciąż zabiegają

oddam pałeczkę i zgaszę światło

niechaj już mnie pochowają