Depresyjnie
Siedzisz pod kołdrą, dni przemijają,
W smutku schowana i zapomniana.
Sobie oddana, myślami w kręgu,
Bez ruchu, bez działania siedzisz tak od rana.
Co masz z tą głową, z myślami swoimi?
Czy wyjście do ludzi cię zrani, czy zmiękczy?
Siedzisz i szlochasz, nikogo nie kochasz,
Ale może czas odkryć swe gardło, wznieść wzrok, powiedzieć coś.
Niech kołdra spadnie, niech nie ciąży już tobie,
Zmieniaj potrzebę, otwórz się na świat.
Może wśród ludzi znajdziesz coś w sobie co cię poruszy,
I odkryjesz, że życie jest warte wzruszeń
A nie siedzenie i nic nie robienie, braku trudu.
To by było już coś a nie anhedonia.
topienie myśli w pościeli ,tak wielcy ginęli.
Komentarze (12)
Bardzo ciekawy wiersz, kto nie przeżył depresji ten go nie zrozumie, depresja to okropne piekło
niech nie ciąży już tobie - a niech zaciąży, może zacznie lepiej pisać, narodzi się talent
Temat mi znany, bo miałem w życiu epizod depresyjny. Daję 5. Pozwolę sobie wstawić link do mojego wiersza o depresji.
https://www.opowi.pl/za-oknem-pada-deszcz-a93483/
To nie depresja, to nudy...
'To by było już coś a nie umieranie z nudy topienie myśli w poscieli'
Dlatego tu możemy się dogadać, choć nikomu jej nie życzę, bo wiem że to koszmar
Piszę oczywiście o Vampire Fangs
no nie wiem czy można przeżyć depresję i pisać o niej tak banalnie... No ale przeżycie czegoś nie oznacza, że umie się to oddać w poezji...
z tą kołdrą niezły pomysł, reszta słabo...
refleksja zmiana postrzegania jestem po terapii i nadal zmagam się z myślami może to co wyznalam teraz pomoże zrozumieć ten wiersz
Po terapii powiadasz... i piszesz o nudzie.
Fajnie...
Grafomanka tak najlepiej można oddać umniejszanie tego co się przeżywa ale szczegół nie musi mnie każdy rozumieć
bardzo mi się podobał, jest ciekawy
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania