Desperacją wiersz napisany.
Przepraszam, że uciekam
Od tych wszystkich Ludzi,
Którzy oddzieleni są Szybą
Od moich Uczuć, od Serca,
Od Sumienia, ode mnie...
Przepraszam za Wszystko,
Co złego zrobiłam.
Przepraszam za Coś...
Za Miłość, której nie kocham.
Przepraszam za Wiarę, której nie ufam.
Przepraszam za Osobę, którą byłam,
Jestem i będę.
Przepraszam...!
Krzyczę to samo słowo! Wykrzykuję je!
Milczę, bo przepraszam...
Wybaczcie mi, proszę!
Mój Płacz Was ogarnia. I to Was nie przeraża?!
Wybaczcie! Przepraszam za Prośby.
Przepraszam za Słowa wydobyte z mych ust.
Przepraszam za Światło, za Dzień i
Noc...
Przepraszam za Wszystko i za Nic...
Przepraszam...!
Komentarze (9)
Widać, że desperacja pisany, teraz tylko dodaj wiersz i będzie dobrze :)
Jak to? :)
uważam, że jest tylko krzyk, brak -wiersza :)
Neurotyku, desperacja :). Mów tym słowom właśnie tak :).
"Przepraszam, że uciekam
Od tych wszystkich Ludzi,
Którzy oddzieleni są Szybą"
tymi wersami zanosiło się na lirykę,
ale dalej wyszła wyliczanka. Popełniłem podobny wiersz i też się okazał wyliczeniem :)
wyliczanki są całkiem spoko, co do wiersza przypadł mi do gustu, ale jednak nie poczułam tej desperacji zbyt mocno, ale sens był dobry i fajnie mi się przeczytało 4:)
To wiersz z czasów, kiedy liczył się mrok ;).
Lubie takie klimaty. Te smutne, pełne złości, nienawiści i bólu trafiają do mnie najbardziej, 5 :)
Dziękuję :).
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania