Deszcz i cienie

Znowu jestem tam...

Nocą na szczycie czarnego snu

wabiąc deszcz i półcienie

witam kolejny zmierzch.

Wewnątrzwstąpienie

w mrok duszy,

tam szukam prawdy

co oczyści mnie.

Obietnica zbawienia nocą

zrzuca ze mnie lęk,

przypływa wiatr

co zbiera chmury

w szaleńczy deszcz.

Czuję jak słone krople

tańczą wokół mnie.

Płynące przeze mnie

deszcz i cienie

tną szramy na ciele

od wewnątrz.

Prawda i fałsz raniąc

przeplatają się.

Żadnych słodkich snów.

O świcie gdy ucichnie wiatr

zrzucając z siebie cienie

odnajdę w lustrze odbicie.

Wieczorem wrócę tam...

Komentarze (5)

PatrycjuszKR rok temu

Bardzo ciekawy wiersz😁😊

Meren-re rok temu

Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że wiersz się podobał. Pozdrawiam 🙂

Staś rok temu

Nasze wewnętrzne myśli, mogą zadawać ból i pozostawiać głębokie rany. Jedyną różnicą, jest to, że nie pozostają po tym żadne widoczne ślady. Tym ważniejsze jest, by wyjść z tego błędnego koła i przestać krzywdzić samego siebie. Wróć więc tam, jako swój najlepszy przyjaciel.

Bardzo podoba mi się lekkość, z jaką podejmujesz trudny temat. Szczerość wymaga dziś wiele odwagi. Pozdrawiam

Meren-re rok temu

Szczerość wynika z mojego podejścia do pisania wierszy...... w moich zawsze mieszka prawda. Dziękuję za komentarz:)

Staś rok temu

Meren-re Po to używamy pseudonimów, by to nie wyszło na jaw.

Deszcz i cienie

Komentarze (5)

Napisz komentarz