Deszczowa wiosna

Krople spadają lekko

Niebo pochmurne – deszcz to

Ziemia spragniona no bo

Na codzień pali to słońce

Zero drzew te łąki jak pustynie gorące

Ostatnie dwa tygodnie bardzo męczące

Dzisiaj za to obłoki krążące

Można odpocząć a jutro znów rosnąć

Kłosy swe ku niebu znów ciągnąć

Korzeniami wśród ziemi znów błądzić

Zachwycać się pszczołami co muszą pędzić

Słuchać much które muszą skrzydłami zrzędzić

Poczuć motyle co muszą czułkami łodygi nęcić

Usłyszeć jeże co muszą zawsze coś węszyć

I tym wszystkim na codzień się cieszyć