dla Antonima

gruby nim się nasyci

a guziki strzelą – pyk!

portfel zostanie chudy

prawda przed lustrem

szminkuje różem usta

by nie wyjść na fałsz

cisza ucina długie jęzory

ku zdziwieniu przekupek

złodziej ukradł nam hałas!

brudne sumienie uprał

wywinął na lewą stronę

z ciekawości czystej

woda gardzi pustynią

wydmy tańczą samotnie

bez życia, werwy i ognia

diabeł zwiał z piekła

z rozgrzaną głową

by wdziać pióra anioła