Dla Doroty, Anny, Krysi, oczarowany snem

Od lat nie pokochałem nikogo,

z wyjątkiem ciebie.

Zdumiewające, że to wciąż trwa. I trwa.

Wbrew sobie wracam do wspomnień, pierwszych chwil,

kiedy poczułem twój oddech i zobaczyłem

to coś w oczach, czego nie miał nikt.

Wyjątkowość się ma, nie nabywa. Byłaś inna, a przez to

tak bardzo moja.

Pokochałem cię już w pierwszym tańcu, gdy światło

przeszyło twoje ramiona, a biała bluzka odsłoniła szyję.

Zadałaś mi wiele słodkiego bólu, śniłem o delikatności, ale i

o róży ociekającej perwersją,

zjawiskowości tamtych chwil nie zamaże nic i…

nikt.

Zgadnij o czym marzy taki facet, jak ja? Na skraju

życia i śmierci. Na rozstaju dróg.

Nie chcę już oglądać Wenecji,

a we Florencji

umierać w ramionach Włoszki.

Raz jeszcze zobaczyć to coś w twoich oczach,

poczuć oddech i tańczyć, jakby właśnie kończył się świat.

Kiedyś powiedziałem:

– „ Żebyś tylko była”.

I oto cię proszę: Bądź i nic więcej.