Dla Dulcynei

Ja opieję cię na stałe

dźwiękiem lutni, zgrzytem pióra

ciągle kuję cię jak w skale

mnie przeżyje twoja skóra

twoja chmurność, chłód antyczny

figura Agesandrosa

ognik w oczach romantyczny

łzy czyste jak ranna rosa

kołatania serca w strachu

szybszy oddech przy ekstazie

staniesz rzeźbą w serca gmachu

zbudowanym w mojej frazie

dziś tak żywe, jak z jaśminu

jutro w spiżu zachowane

będą nosić twe ramiona

i głosiły twoją sławę

ja ocalę cię przed śmiercią

twoje ciepło i twój chichot

lecz dzisiaj już nic nie piszę

dziś cię kocham

Twój,

Don Kiszot