Dla kochanego Dziadka
Smutek ogarnia mnie,
gdy przypomnę sobie,
że nie pamiętam Cię.
I przykro mi jest,
że straciłam Cię
tak wcześnie.
Dziś tylko
babcia przypomina
mi Cię.
Choć nasza rozmowa
długa nie jest,
to już łzy wypełniają policzki me.
Wiem, że odszedłeś
po dwunastu ciężkich latach
choroby – raka.
Kochałeś Stwórcę i muzykę
i myślę, że to dzięki nim
tak długo przetrwałeś.
Wierzę,
że będzie Ci
tam lepiej.
Twoja wnuczka
Komentarze (17)
Strasznie smutny. Widać że pisany z serca.
Gdybym mogła dałabym 6.
Został napisany prosto z serca. Dziękuję Ci.
Alicja
Nie ma za co.
Wiersz smutny, wypływający prosto z serca.
Jakoś tak mnie wzruszył. Przepiękny, 5
Jeszcze jak czytam swoje słowa, to nadal mam łzy w oczach. Dzięki :)
Twój tekst dotknął mojej poranionej duszy. Brak mi sów, by napisać coś więcej. :) 5
Zostaje mi tylko podziękować :)
Wszystko co z głębi serca jest pisane, jest piękne. Wzruszyłam się czytając twój wiersz. Zostawiam 5, bo więcej dać nie można.
Dziękuję bardzo :)
Choć nasz rozmowa - nasza
widać, że słowa prosto z serca płynące, 5 :)
Wielkie dzięki :)
Piękne słowa. Emocje... wszystko w tym utworze jest szczere, płynące z serca. Ja niestety nigdy nie poznałam swoich dziadków. Ale wszystkie historie związane ze mną to przy innej okazji i raczej na priv :) 5
Dziękuję
Powiem tylko tyle, że wiersz jest piękny. Jeden z piękniejszych i lepszych, jakie napisałaś. Dziękuję Ci za niego, nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo pod niektórymi względami we mnie trafił. Łap piątkę.
Czułam, że jest to jeden z lepszych moich wierszy ;) Dzięki :)
Zgadzam się z moimi poprzedniczkami. Piękny wiersz. Okropna choroba, okropne uczucie po stracie bliskiej osoby... Pustka, dobrze mieć z kim powspominać stare czasy... Zostawiam piąteczkę.
Dziękuję za dobre słowa :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania