Dla Łowczego

Masz tak dużo szczęścia,

bo ono odwiedza tylko

serca dobrych ludzi.

Zostaje na dłużej,

gdy wiesz, że to rzadkie.

Pomagasz mu przycupnąć

na leśnej ścieżce, w domu, na łące.

Zrywasz je jak jabłka,

bo wiesz, że za rok

jabłoń znów zakwitnie.

Głęboki spokój

często mu towarzyszy.

To Twoje przymierze z przyrodą,

zawarte już pewnie w łonie matki —

bo tylko takie przymierza

są trwałe i wieczne.

Jeszcze zobaczysz

w swej lunecie niejednego jednorożca.

One czują dobro

i tam się zakradają.

Przyroda to miejsce,

gdzie to wszystko się spotyka —

z Tobą.

Codziennie.

Zabierz tam kiedyś cały świat zły.