dla mamy

dziękuję

za dłonie co ocierały łzy

nosiły ciało gdy naszła bezsilność

przepraszam

za każdą łze co dłonie raniła

pozbawiając tlenu

w modlitwie do Ciebie

nie do wymysłu ludzkości

błagam o bycie wieczne

być może dam radę się budzić

gdy zaśniesz na ileś

ale nie chcę

dłonie co więcej przeszły

niż te przybite do krzyża

chcę dziś ukochać wdzięcznością

by te paznokcie mogły odpocząć

na chwilę odsapnąć

poczuły się ważne gdyż takie przecież są

by wiedziały że dostrzegm pracę i trud

widzę ślady na liniach papilarnych

i czuję każdy puls

pragnę się zsynchronizować

aby przejąć to wszystko

by odpoczęły i wiedziały

że jestem

Klaudia Gasztold