Dla Mamy

Pamiętamy lata stanu wojennego,

Szarą codzienność, strach i chłód.

A Ty stałaś przy nas jak ta skała,

By w naszym domu nie było trwóg.

Mimo przeciwności, wbrew wszystkiemu,

Zawsze byłaś obok, dałaś dłoń.

Choć świat za oknem był tak trudny,

Twój ciepły dotyk był jak broń.

Nie martw się, Mamo, tą chorobą,

Że pamięć plącze znane słowa.

Wtedy Ty nas chroniłaś przed światem,

Dziś nasza kolej, by Cię schować!

Pomożemy wstać, podamy leki,

Zrobimy herbatę, jak dawniej Ty.

Będziemy cierpliwi i bardzo blisko,

Przez wszystkie gorsze i lepsze dni.

Nie jesteś dla nas nic ciężarem,

Choć wiek Ci zabiera dawne siły.

To z Twojej odwagi i Twojej troski

Nasze dziecięce lata były.

Nie martw się, Mamo, tą chorobą,

Że pamięć plącze znane słowa.

Wtedy Ty nas chroniłaś przed światem,

Dziś nasza kolej, by Cię schować!

Jesteś najważniejsza na tym świecie,

Za każdy tamten, trudny czas...

Trzymaj nas za rękę, bądź spokojna...

Teraz my stawiamy mur za nas.

​