dla Mamy
Mamo, weź mnie stąd, proszę
nim się łzami własnymi uduszę
które jako żal po twarzy mej spływają
i nieurodzaj przedstawiając szyję mą przeplatają
a ja w tłumie refleksji
szukam tej jednej, która mnie uratuje
lecz się gubię
a drogi powrotnej nie widzę
trzeba mi sił Twoich Mamo
albowiem to one są moim wyjściem
niczym okulary do drzwi mnie prowadzą
a Ty moja Mamo te wrota uchylasz
świat mi pogodny ukazujesz
jesteś jak wciągarka gdy z klifu spadam
jesteś jak słońce w pochmurny dzień
i deszcz kiedy na ziemi posucha
kocham Cię Mamo moja
nawet gdym Ci nieposłuszna
Komentarze (1)
O, Matko!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania