Dla Pań
Całe wieki w naszym cieniu
Skromne i niedoceniane
W męskim świecie jak w więzieniu
Dojrzewały nasze Panie
Wciąż hodując upór skryty
drążąc kroplą wody skałę
Owiec całych z wilkiem sytym
Niezłomnie poszukiwały
Cóż wam mogę rzec kochane
Teraz, kiedy świat się kończy
Jednym głupim tulipanem
Parą niepotrzebnych pończoch
Komentarze (5)
Piękny manifest kobiecej sprawczości, skrywanej przez wieki w cieniu brutalnego, męskiego porządku.
Skoro to kobieta przez stulecia wykazywała się niezłomnością i cierpliwością, czy owa przypisana jej "słabość" nie jest jedynie wygodnym mitem, maskującym kruchość tych, którzy wciąż mierzą kobiecą siłę jedynie miarą tulipanów i pończoch?
To jakoś podobne jak u kleru - nasze dzieci.
Te wieki kiedy jakieś obślinione, spasione, uchlane bydle, tępe przy tym do granic dziesięciu palców paternalistycznie bełkotało - nasze panie znajduje jeszcze pole w kościelnych przybudówkach więc dobrze od tego odwyknąć.
I tak ci dopomusz buk, O, nad tym możesz sobie panować i na wieki wieków.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania