DŁUGO JESZCZE

jak długo jeszcze będę szukać siebie

win niespełnionych ukrytych w potrzasku

nieludzkich spojrzeń przebiegłych za maską

i ludzkich istnień łkających w potrzebie

kręci los figle zachowań bluźnierczych

kolory wyprał innością opluty

i idzie boso bo gdzieś zgubił buty

znów jest ostatni choć winien być pierwszy

w rynsztoku pychy zapisane grzechy

smieją się z głupców uczciwością sytych

świat brzmi mordegą w przebiegu zdobyty

można się taplać w głupocie uciechy

moja sukienka znów spadła z wieszaka

gnębi mnie gorycz w praniu dni wytarta

zmienię odzienie jestem tego warta

chociaż ta szata

nie jest byle jaka

Anlima