dno szuflady

dziewczyna idzie boso

po mokrym asfalcie

uwięziona w czerni i bieli

jak ziarnko piasku

pod zamkniętą powieką

nie daje o sobie zapomnieć

 

kiedy boimy się uśmiechu

zostają plecy na tle gór

dokończony obraz

ciągle otwarty w pamięci

dno szuflady
Autor: Jacom JacaM
Czytano 177 razy
Data dodania: 30.05.2021

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (12)

  • laura123 30.05.2021
    Bardzo ładny wiersz. Zrezygnowałabym z ''zamkniętą'', pod powieką już to sugeruje. 5
  • Jacom JacaM 30.05.2021
    może i racja :-)
  • Dekaos Dondi 30.05.2021
    :~)↔Jestem na Tak:)
    pod całunem powieki:))↔Pozdrawiam:)↔%
  • Grain 30.05.2021
    dobry
  • Grain 30.05.2021
    aczkolwiek z niedosytem
  • poco 31.05.2021
    ona bosa
    a to luty
    JacomJacaM
    daj Jej buty

    i usmiechu
    się nie lękaj
    kup Jej buty
    no i klękaj

    klęknij brachu
    przed dziewczyną
    z uśmiechniętą
    miłą miną

    bucik Jej
    na stópkę włóż
    i podaruj
    bukiet róż
  • Szpilka 31.05.2021
    Ładny i zrozumiały ?
  • JamCi 31.05.2021
    Znów strzał w dziesiątkę. Ostatnio piszesz tylko dobre wiersze. Bardzo dobre i coraz lepsze.
  • JamCi 31.05.2021
    Temu debilowi co tu dał jedynkę łeb bym uje... No co za bractwo ja prd.
  • Jacom JacaM 31.05.2021
    nie ma się co żołądkować ;-) taki urok portali
  • Piotrek P. 1988 31.05.2021
    Wierszyk krótki, ale potrafiący przenieść w myślach do innego świata, 5, pozdrawiam :-)
  • Cichy człowiek 31.05.2021
    Dobry wiersz, ale zostawia pewien niedosyt.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania