Do kobiety

Po dziś dzień pamiętam

jak wrześniowe słońce

otulało czule

Twoje włosy lśniące

Gdy wzrokiem dosięgłem

najpiękniejszej twarzy

jedynej, o której

latami śmiem marzyć

Przy pierwszym spojrzeniu

zrazu oniemiałem

od tego momentu

w mym sercu Cię miałem

A gdy brąz Twych oczu

napotykał moje

wpadałem w wir marzeń

w którym my – we dwoje

Ty byłaś księżniczką

na głowie korona

a kto Ciebie ujrzał

wnet z miłości konał

Jedyny przeżyłem

bo we snach wybranym

jednak nie na jawie

tu nędznym przegranym

Wszak gdy w serca klatce

Ciebie uwięziłem

zgubiwszy doń klucze

siebie potępiłem

Skazałem na miłość

nigdy nie spełnioną

Aż do końca świata

będziesz upragnioną

Którą będę tulił

wzroku ciepłem czule

dopóki nie skonam

i nie miną bóle