Do następnego rana.
Złap moją rękę i chodź ze mną,
przygoda życia przed nami.
Co los da, podzielmy się tym,
bądźmy pionierami.
W stronę słońca idźmy więc,
niech nam dni mijają,
W wędrówce naszej starzejmy się,
słyszysz, skrzypce już grają.
To zaproszenie, więc w drogę nam,
a ty graj Vivaldiego ,
trzecią i czwartą porę tą
ale coś wesołego.
trzymam twą rękę, nie puszczę jej
żebyś nie była sama,
bo jak iść, to razem iść,
do następnego rana.
Komentarze (2)
Cześć! Tylko do następnego rana, czy do następnego słońca? xD
Niech się pionierzy w nocy tylko nie zestarzeją, szkoda by było.
Brak przecinka w przedostatniej zwrotce i niepotrzebna stacja, tfu, spacja.
Tak tu rzec można: optymistycznie jest. I fajnie, że jest.
Babcine jakieś
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania