Do nieznanego rycerza

Łeb uchylił, palnął w palce,

Oj, uważaj w takiej walce.

Krew trysnęła, stąpał lichlej

Brał powietrze, głębiej, rychlej

Nie miał pary, mięśnie słabły.

Rękawice jego trachły.

Zwęził uścisk na swym jelcu

Strach błysnął w jego sercu.

Z życia garścią czerpał, kiścią

Winogrona, lecz czar prysnął.

Niebieskawa szata,

kryła jego rywala

Fraszka, pestka, mówił w głębi

Stał na polu, księżyc w pełni.

Łza splynęła na jego lico,

Świst powietrza, potem nicość.