Do O.

to całe twoje bycie,

zbliża mnie ku śmierci,

może ja Cię skrycie,

Ty mnie w żadnej części,

cóż za ironia,

mając swoją wierność,

to nie harmonia,

to duszy pazerność,

nie należy mi,

lecz zapamiętam,

jak mocno lśni,

a zbyt poświęcam,

"...też Cię bardzo lubię"

my tylko na chwilkę,

niedługo Cię zgubię,

i na zawsze zamilknę.