do poetki r.
płakałem czytając
in dies illae
z przepaści
dni czarnych
odnajdywałem wołanie
za którymi już nie zobaczę w drodze
łykane słowa
diagonale
echa moich
skąd zobaczyć pustkę
przestrzeń
pomiędzy sobą i minionym w drodze
płakałem czytając
in dies illae
z przepaści
dni czarnych
odnajdywałem wołanie
za którymi już nie zobaczę w drodze
łykane słowa
diagonale
echa moich
skąd zobaczyć pustkę
przestrzeń
pomiędzy sobą i minionym w drodze
Komentarze (5)
Minionym w drodze?
Czym…?
Jesli moge zapytac
Cenię bardzo prawdziwość w wersach i tutaj czuję, żeją znajduję.
Wiersz uderza, ale tak cicho, tak boleśniej
dzięki za dobre słowo!
rimbaud napisał, nie pamiętam, gdzie? kiedy? że pisarz musi przeżyć wszystko żeby pisać, zatem on chce być wszystkim
był młody...., nie wiedział jeszcze na jak ciemne wody się wypuszcza
później już wiedział, i coraz mniej pisał
zardak hmm wszystko...
wszystko jest zbyt dużym kosztem
Roma
tak
płacimy
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania