Do poezji
gdybym znów miał ujrzeć
duszę swoją w złoto ubraną
nie jak dziś w koszule dziurawą
lecz ciebie oddać bym musiał
wolałbym do piekieł wzlecieć
bo jak to żyć bym miał
bez twych łez na mych policzkach
ran twoich na moim sercu
i tego świata malunku twojego
w moich oczach
gdybym oddać ciebie musiał
to bym wzrok stracił
kolor zielony szarym by się stał
uszy wyrwał
nie słyszał już nic
i palce w kamień zmienił
usta i kartki bielą zaszył
umrzeć bym chciał
inaczej nie potrafił
Komentarze (4)
Witaj D4wid :-) Trafił do mnie Twój tekst ze względu na niektóre, świetne porównania, na przykład:
"koszula dziurawa", ale...swoja, a nie złota ;-)
Kolejny:
"bo jak to żyć bym miał
bez twych łez na mych policzkach" ---> poezja musi wywoływać silne uczucia :-)
I jeszcze jeden:
"i palce w kamień zmienił
usta i kartki bielą zaszył' ---> bardzo dobre ! :-)
Pozdrawiam, piąteczka za przesłanie :-)
Smutek czasem pomaga na wenę, pomyślałem sobie jak by to było być szczęśliwym, ale bez poezji.
Wooooo, niedepresyjne?!
Bardzo dobry wiersz. Życie bez poezji nie było by życiem.
Pozdrawiam, 5!
Depresyjny świat byłby bez poezji
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania