do rozwidlenia

zaufanie chwiało się na cienkich linach. zszywałam

na okrętkę, czasami na słowo honoru.

później kpina wiązała je w supły.

na godziny.

były w nich latarnie. tam dziewczyny za kromkę chleba

sprzedawały cnoty.

a wszystko za mgłą, żeby nie umarły oczy.