Do siebie o B

Chciałam wiele razy...

 

Wracałam tam myślami,

ale ciągle coś zabiera mi tę myśl.

Może sam odpowiesz mi,

jak to dzieje się?

 

Ja na złość tak po ludzku

chcę mieć cię dość,

a jednak tak niewinnie

znów uciekasz mi...

 

Jesteś jak królik, którego goni lis...

A tym lisem nie jestem ja,

bo też uciekłam już raz...

 

I mimo iż lat kilka minęło od tych chwil,

to wciąż we mnie są żywe wspomnienia z tamtych dni.

 

Ty pewnie ruszyłeś podbić świat...

Ja tu tkwię jak uschły kwiat,

co potrzebuje wody,

a źródło masz ty sam.

 

Czasem, gdy moje oczy zobaczą cię w tłumie,

już wiem, że nie działasz tak mocno jak wcześniej...

Lecz moje głupiutkie serce wciąż krzyczy: „Nie!”.

 

Ta cisza serio leczy,

aczkolwiek wolałabym,

by było jak kiedyś...

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania