Do Was

NIgdy nie pomagałąś szczerze chcąc pokazać się,żebym nigdy Ci nic nie powiedziałą pokazywałaś dobrą mame a ty tato dobrego ojca który ciągle mnie upokarzał ,ubliżał nie chciałam nigdy litości tak,były chwile gdy mamo mówiłaś ze mnie kochasz ,ale niepotrafiłam ci odpowiedzieć moze dlatego przez to ile cierpiałąm nigdy wam tego nie wybacze ,że tutaj jestem.

Ja niechciałąm was znienawidzieć ale teraz ja nawet już niewiem czy to jest rodzina , a może po prostu rodzina dałnów.

pamiętasz kiedyś przyniosłam sobie kotka o było dawno mam prawie 16 lat a to było jak miałąm kolo 11/10 i wiesz byłaś takąwyrodną matką ,że puściłaś go wolno ,niepozwoliłąś mi go zatrzymać nie rozumiałam wtedy jeszcze dlaczego przeklinałąm was na wszystkie strony do tego momentu że zamknęłam się w pokoju ze zgaszonym swiatłem i powieśiłam wam kartke na drzwiach jak wracaliście w nocy z zakupów oddajcie mi mojego kotka prosze .

Chciałąm wam zadekralować ,że jestem nastolatką i popełniam błedy wiesz i nie macie prawa mnie poniżac ubliżac ani krytykować mam prawo do popełnienia błędów nikt nie może decydować za mnie a ja wiem co robie jestem poprostu teraz troche zmeczona egzaminy szkola w nocy nie spie to mnie przerasta chciałąbym abyście dowiedzieli się jak to jest być upokorzonym przez swojeżycie przez to że kiedyś jakaś idiotka dla swojej przyjemności uprawiałą sex i przypadkiem zaszłą w ciąze nienawidze was chce mieć swoje życie ,żeby nikt mi nim nie decydował tak, ja wiem ranie ludzi ,wiem ale chce robicte błędy chce się na nich ucze bo też jestem wolontariuszem i pomagam ponieważ potrafie chce i umiem i mam też uczucia wiecie?

Macie córke która jest jaka jest na zewnątrz zabiła by was tak was nienawidzi ale wewnątrz wie że ma mame i tate i was bardzo Kocha choć wy mnie nie :(

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • NataliaO 21.01.2015
    Cholernie mam mieszane uczucia, bo styl trochę roztrzepany, błędy ale przemawia do mnie; 4:)
  • KarolaKorman 21.01.2015
    Przykro czyta się takie wyznania. Życzę bohaterce, by mogła kiedyś na to spojrzeć i by było to tylko wspomnieniem, którego się dawno nie pamięta, bo życie sprawiło, że inaczej patrzy na świat. Jak przez różowe okulary.
  • NataliaO 21.01.2015
    Przykro się czyta ale takie niestety takie jest życie.
  • Prue 21.01.2015
    Smutne wyżalenie. Gdzieś to krótkie opowiadanie bardzie mi przypadło niż poprzednie. Ode mnie 4

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania