Do Wdowy
Usłyszałem cichy lament
W zdumieniu ogłuszony
Nić zerwaną zaplótł talent
Narracji doszły tomy
Smutne mi historie prawisz
moja mała polna różo
Lecz niedługo tu się zjawisz
i miłości doznasz dużo
Cóż ci z życia doczesnego
Co tam widzieć piękno
Gdy bez nudy dotknąć jego
Szarość koloru szuka tęskno
Zmyć kazali wyraz w zdaniu
Popiół z głowy zdmuchnąć prędko
A tu łańcuch pnie w uśmianiu
Wykrzykując podle, giętko
Już decyzja do podjęcia
Iść do przodu lub poczekać
Szczypta piasku na swe zdjęcia
Gdzie mą czernią już zanikam
Komentarze (12)
heh, ale wehikuł czasu...
Nie przepadam za patosem w poezji, ale nie będę się czepiał.
Nawet niezłe
Dziękuję i dzięki za wizytę :)
A ja się czepne, bo jest bardzo nierówno.
Byłoby pięć, a jest trzy.
Tia, forma nie powala, zgadzam się :/ mimo to dziękuję za wizytę ;)
Za treść daję 5, za formę - 4, ale ponieważ nie ma ocen połówkowych, to niech będzie pięć. I temat wydaje mi się też dziwnie aktualny.
Witaj, dziękuję za miłe słowa i odwiedziny :D trochę się forma skruszyła więc rozumiem co też zauważyłes. Temat być może aktualny. Interpretacji tyle ile wyobraźni ;) pozdrawiam :)
Lancelot Pozostawiłeś szerokie pole do interpretacji, więc może się mylę. Pozdrówka.
Jakby zaproszenie do lepszego świata... ale trochę brzmi jak kuszenie... a zatem:czy na pewno?
Treść mi podeszła! Różnie można rozumieć.
Większość wersów ma po 8 sylab. Dorównaj resztę i będzie się gładko czytać:)
szczypta piasku na swe zdjęcia / gdzie swą czernią już zanikam→to jeno sugestia, przykład:))
Dzięki za wizytę :) właśnie brakło mi słów w końcówce które brzmiałyby harmonijnie co sprawiło lekki kwas i myślę że dostosuje się do przykładu lub poszperam w umyśle trochę leszcze ;)
Zapomniałem piknąć→4+
mnie się podoba
Dzięki marg :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania