Dobranoc

Kładziesz już głowę na poduszkę

Odkładasz myśli w szary kąt

Prosisz o sen cudowną wróżkę

By cię przeniosła na inny ląd

Gdzie nie ma czasu ani przestrzeni

Gdzie są możliwe wszystkie sny

Gdzie gwiazda srebrem się nocą mieni

I w słońcu kąpią się zwykle dni

Gdzie babcia bajki opowiada

Jak wtedy kiedy jeszcze żyła

O tym że kiedyś pokochała

I że w swym życiu sen wyśniła

Tam znów Ci poda ciepłe dłonie

Włosy przeczesze, obetrze łzy

I powie " Wnusiu odpocznij sobie"

Bo po to w głowie się rodzą sny

Pokaże ścieżki z twoich marzeń

Jabłko podzieli na równe części

I powie że w jej starym wieku

Jej Głowa więcej nie pomieści

I przyjdzie ranek niespodzianie

Babcia na głowę wdzieje chustę

Ty się obudzisz ze snu tego

Po Babci znajdziesz miejsce puste

Bo ona wróżką się właśnie stała

Która kołysze do snu sny

I chociaż sama tutaj zostałaś

Ona otwiera przed Tobą drzwi

M CH

Winterthur 17 11 2015