Łagodne ostrze ciszy
Czy usłyszę w sobie ciszę,
która w sobie niesie piękno i harmonię?
Co mi przeszkadza usłyszeć jej urok?
Czy ja chcę się skonfrontować z nią?
Ona powie prawdę,
która może zaboleć.
Tego się boję w tej sekundzie
ale teraz w tej chwili
chcę się nie bać jej ostrza.
Niech rani
ale za to ustawi moje myśli
we wszechświecie na dobrym i właściwym miejscu.
Komentarze (8)
Prawda odkrywa to co nieuniknione.
Czasami pozwala nam przestawiac sie na inny tor.
Zmienia cos ,lecz nie jako tnące ostrze ,ale jako strumień drążacy gorskie potoki💝😘🤗
Prosty ,ale ładny.
Ja jestem bardzo prosta nie potrafię pisać tak jak Ty, Zuraw i wiele innych, których podziwiam teksty.
Moje atuty to głębia, autentyczność i prostota.
Dylemat: czy w to brnąć dalej czy smakować czytanie innych?
Zgadzam się z tym, że prawda przychodzi łagodnie ale w nadzwyczajnych przypadkach może przyjść przez chwilę gwałtownie. A potem znów rzeźbi powoli.
Czy dać sobie czas na naukę?
BiałaRóża7 nie jestem dobrym doradzcą i czuje się onieśmielona.
Nie uważam się również za wyższą od Cb ,a wręcz przeciwnie doceniam ludzi za ich prostotę i czyste intencje oraz przekaz.
Jesteś jednä z nas💝😇☀️💥Pisz jeśli tak czujesz ...jeszcze wyjdzie z tego piekny krajobraz ,ktorych chcesz przedstawic
Czasami w prostocie jest piękno i dobrp ukryte uwiez mi🍀😘
*uwierz wybacz slownik jest trzasniety
Pulinaaa dzięki, czuję te same fale....🙂😘
BiałaRóża7 i Miło ,że tak odczuwasz:)zauważyłam ,że jest tu trochę osob ,które oddziałowujeze mną energetycznie.
Bardzo mnie to cieszy serio:)
Piękny i mądry wiersz. Jego lektura koi serce i uspokaja. Pozdrawiam i zostawiam ocenę 5.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania