Docenić !
Namiętność powoli przeminie,
lata młodości upłyną,
wzrok ludzki zmarnieje,
a człowiek wybierze miłość —
te serce bezbronne jak dziecię,
wierne jak miłość matczyna,
tak boleśnie doświadczane,
pragnie chwili spełnienia.
Wiosenne łąki swą wonią otulają,
identycznie oczy prawdę i krzywdę oddają.
Letnie promienie słońca
z czułością smagają skronie
w nadziei na uśmiech
przerywający człowieczą niedolę.
Rozbłyśnie on jak gwiazda,
co wiele marzeń spełnić miała,
ta, która niegdyś
kierunek trójcy wskazała.
Czas do przodu mknie,
ogromny żal, że się nic nie zmienia.
Wielu ten skarb posiada,
a wcale go nie docenia…
Komentarze (4)
Lubisz se pogadać a to w poezji, prawie zawsze, wada. No i błędy (nie "te serce" a >to serce<. Zapis "gwiazda trójcy kierunek wskazała" jest, delikatnie mówiąc, niepoprawny (Trzej Królowie nie są trójcą). Są jeszcze inne wersy które budzą co najmniej zastrzeżenia.
Dziękuję za Twoją opinię, zgodzę się z że naciągnięta ta Trójca…. Ale wszystko można doszlifować i dopracować, pozdrawiam
głęboki w treści i ma swój rytm który dobrze się czyta i słucha. 5
Bardzo dziękuję za opinię
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania