Dokładka jutra

Nadeszła już pora uczty

Na którą wszyscy czekali

Na kolacje podaje dziś smutek

Wiem, nie tego ode mnie oczekiwali

Napijmy się razem nostalgii

Tak by nikt oczu nie miał znów suchych

Sekundy zmienimy w minuty

Dotkniemy tych sporów kruchych

Od stołu odejdzie znów przeszłość

Zbyt omawiana dziś była

Podam nam główne danie

Właśnie ta wspólna chwila

I chociaż nie każdy zostanie najedzony

Dokładkę zaproponuje

Przyszłość spędzona razem

Tylko tym dla was teraz dysponuje