Dolina

Brakuje mej duszy ciężaru wiary

Którą dają tylko ludzkie czyny.

Ciągle poszukuję odpowiedzi na swoje pytania

Mogące rozwiać wszystkie moje wątpliwości.

Czy moja droga jest ścieżką na szczyt?

A może zaprowadzi mnie jedynie do doliny?

Przystanę na chwilę nad brzegiem rzeki płynącej tą krainą

A ciemność znów przysłoni moje oczy.

Setny raz zostanę ślepcem

Żyjącym nadzieją na uzdrowienie.

Wołający krzykiem cierpienia o lek

Który potrafi podać jedynie ludzka dłoń.