Dom na skale

Spłonął mój dom

Stojący na skale

Obaliło płoty

Przerażone bydło

Ognie strawiły

Mój cały rodowód

Drzewo rodziny

Pożarły biesy

A mnie wygoniły

I gonią do teraz.

Tam, gdzie usiądę

Złe duchy panują

I wyganiają mnie

W ramiona tułaczki

Gdziekolwiek przebywam

Tam oni - z widłami mnie

Gonią, biorą za wampira

Czy innego diabła!

A ja tylko idę przed siebie

I szukam schronienia.

Moje istnieje już tylko

W moich wspomnieniach.

I co mi rzucą na ziemię

To prawie wszystko wyjadam

A później idę do baru

I w myśli chcę się odnaleźć

A więc piję.

Zatracam się w labiryncie

Moim własnym, ja sobie

Minotaurem pradawnym.

Zatracam się w odbiciach

W gabinecie luster, gdzie

Wciąż żyję w domu na skale

Więc piję dalej.

Lecz nawet w projekcji

Domu już nie poznaję