Domek z ludzkich kości 4

„Gdy rozum śpi, budzą się demony” - Francisco Goya

Jedenastoletnią Sarę obudziła burza. Błyskawice za oknem rozświetlały pokój solenizantki. Nagle dziewczynka poczuła ból na nadgarstkach i kostkach. W tych miejscach były ślady po więzach. Jednak Sara nie wiedziała kto i dlaczego ją związał, gdy spała. Pamiętała tylko jak przez mgłę, że dostała od rodziców domek dla lalek i trzy lalki. Prezent znajdował się na półce naprzeciw łóżka. W dziecięcym pokoju czuć było zapach siarki.

Z przerażeniem w oczach Sara zobaczyła, że jej zabawka jakby ożyła. Domek był inny! Po ściankach domku spływała krew. Nad jego dachem latały muchy. Z komina wystawały ludzkie wnętrzności. Ponadto z kościanych okien wyglądały oplecione drutem kolczastym lalki obdarte ze skóry. Lalki miały wydłubane oczy i gwoździe wbite w ciało. Jedna z zabawek miała urwaną żuchwę. Kolejna nie miała ręki. Natomiast trzecia lalka była wypatroszona.

Nad domkiem z ludzkich kości po dachu pełzały karaluchy. Czuć było smród rozkładającego się ciała. Na środku pokoju był namalowany pentagram i płonęły świeczki. W centralnej części tego pentagramu znajdował się kot Sary. Mruczkowi ktoś albo coś odcięło głowę. Po ścianach pokoju sączyła się krew. Sara nie mogąc uwierzyć w to co widzi i czuje próbowała przecierać oczy.

Jednak to nie był sen. Nagle lalki ożyły i zaczęły zbliżać się niebezpiecznie blisko dziewczynki. Demoniczne lalki były uzbrojone w ostre skalpele i próbowały nimi zranić jedenastolatkę. Ta broniła się czym mogła. Sara złapała stojącą przy łóżku lampę i z całej siły uderzyła nią w głowę jednej z morderczych lalek. Od uderzenia lalce pękła jak arbuz głowa i Sara została ochlapana krwią i kawałkami mózgu. W tym momencie lalka bez ręki próbowała zranić swoją ofiarę. Sara nie poddała się tak łatwo.

Z całej siły kopnęła lalkę w jej drugą rękę. Od uderzenia pękła lalce kość ramienna. Jednak zabawka wpadła w demoniczny trans i próbowała ugryźć Sarę w nogę. Niestety lalce to się udało. Potworna lalka odgryzła kawałek ciała z uda dziewczynki. Sara zaczęła krzyczeć. Na szczęście usłyszeli jej wołanie o pomoc rodzice. Pierwsza do pokoju wparowała mama. W tym momencie jedna z lalek zamachnęła się skalpelem i matka dziewczynki straciła oko.

Kobieta wpadła w szał, gdy z oczodołu trysnęła krew. W agonii złapała zabawkę za głowę i z całej siły zmiażdżyła ją. Na rękach matki Sary była krew zamordowanej lalki. Nagle ostatnia lalka próbowała zranić skalpelem Sarę i jej matkę, ale została postrzelona w głowę przez ojca jedenastolatki. Pocisk trafił lalkę w czoło i kawałki mózgu pobrudziły posoką ścianę.

Po tych wydarzeniach rodzice Sary postanowili pozbyć się domku dla lalek zbudowanego z ludzkich kości. Jeszcze tej samej nocy, gdy burza ucichła w trójkę zakopali demoniczny domek w środku lasu. Codziennie chodzili w miejsce zakopania domku pilnując by jego lokalizacja była tajemnicą.

Niestety pewnego dnia w miejscu gdzie zakopano domek była wykopana dziura. Sara z rodzicami wiedziała, że ktoś zginie. Jednak to już nie ich zmartwienie…