DOMINO

Zmęczony wędrowiec, pielgrzym do miejsc świętych,

utyka. Przemijanie odkłada się w kościach, mięśnie

słabną, tylko pamięć nie gaśnie, podgrzewając emocje

przelewa na papier dawne zaklęcia, błagalną pieśń

o ciszę.

Muzyka

Dni bez powrotów zdarzają się często. Odległe echo

więźnie w krtani. Maleńka plamka w oku, jak skaza

na czystej tafli oceanu, bolesne słońce. Oczekiwanie

na rozczepienie się światła.

Taniec

W ko­ka­ino­wym świe­tle księ­ży­ca rodzą się zjawy;

wcze­sne dzie­ciń­stwo, wiek do­ra­sta­nia,

mło­dość za­plą­ta­na w ra­mio­nach są­siad­ki.

Dusz­ne noce, strach.

Ból

Wciąż je­stem sobą, choć lat przy­by­ło zbyt wiele.

Rozsypane słowa nie zawsze wracają.

Sen

Ma­ja­czę we śnie, od­kry­wam dzi­kie pola;

w por­to­wym za­uł­ku wy­pa­lam fajkę,

smak opium i spo­co­nej dziw­ki

od­mła­dza.

Przebudzenie

Nie­po­koi po­ran­ny brzask,

od­cisk twa­rzy bez oczu, roz­rzu­co­na talia kart,

kie­li­szek i stud­nia. Bez dna.