Doszliśmy do wyrwy

Zygmunt Jan Prusiński

DOSZLIŚMY DO WYRWY…

Motto: „Kiedyś

któregoś dnia ogołoconego z liści i blasku

dnia jak wieża”

– Roman Śliwonik

Nie znasz to co ja mam

kobietę w łuskach tajemnic

jest pachnąca jak pachnie książka

świeżo wydana w oficynie.

I jest w niej głos szklisty

rozdźwięki układają przyszłość

choćby jutro zapukać

dowiedzieć się jaka pogoda jest w ogródku…

Poeto z ubiegłego wieku

śpisz od dawna w swoim ulubionym wierszu

a ja ci przypominam

warszawskie flaki u Flisa na Marszałkowskiej

i dwie połówki wypite.

Ursynów bez ciebie

tuli się do pojedynczych drzew

pisałeś o nich z okna bloku

że tylko w drzewa Boga wierzysz.

Doszliśmy do wyrwy Romanie –

stanęliśmy by wyostrzyć wzrok

jak to czyni księżyc nocą.

Śpij na wieczność twoją

tam gdzie dęby się kołyszą.