dotknąć nieba

palcem rozpruwam błękit nieba

z twoimi włosami tęcza splata się za horyzontem

biegniesz boso po szklistym jeziorze

brzegi są dość strome by się wspiąć na szczyt

cisza zamilkła zrobiło się ciasno

burza była blisko

już błysło

palcem rozpruwam błękit nieba

z chmur trysły deszczu jęzory

wezbrały rzeki i jeziora

tańczysz bosa na zielonych łąkach

z kropli deszczu utkana koronka

niezapominajki pamiętają twój uśmiech

jak podarowałem tobie bukiet polnych maków