Drabble - Czerwony Autobus

"Pobudka wstać koniom wody dać...!"

-O matko jak ja nie cierpię tego dzwonka - wymamrotałam. Jak ja nie cierpię nie cierpieć!

Była godzina 5:50, miałam kilka minut na włączenie ekspresu, wstawienie wody na herbatę i zrobienie siku.

-Ale co to dla mnie - pomyślałam.

Dalej, kanapki do szkoły i pracy.

-O ja pierniczę z czym je dzisiaj zrobić? Dobra, będą różne.

Zalałam herbatę i kaaawaaa.

-No szlag, a ciuchy?!

Wzięłam wielki łyk kawy i dalej do prasowania. Byłam jak autobus, który śmiga po ulicach miasta. Tak, wielki angielski,czerwony autobus.

-Dobra gotowe, a kawa? Zimna.

-Siódma, wstawajcie. - zawołałam wchodząc do pokoju dzieci. -Kotek już siódma - powiedziałam do jeszcze drzemiącego przystojniaka, mojego męża.

Potem było przepychanie się w kolejce do łazienki i wreszcie wybiła ósma. Mała filiżanka, gorącą kawą z pianką i papieros. Pomyślałam sobie wtedy -coby było gdyby nie ten czerwony autobus?-)