I znowu tekst o wiśniach. Jeszcze niedawno czytałam inny i wspominałam, że uwielbiam te drzewa, więc za samo umieszczenie ich tutaj plus. Podoba mi się, takie proste drabble, a jednak coś w nim urzeka. Dosłownie widzę te różowe płatki gęsto zaścielające chodnik i widok bohaterki. Świetne, piąteczka. :)
Anonim22.11.2015
Rasiu, cieszę się, że oddziałałam na wyobraźnię :D Tekst co prawda pisany szybko, bo kończyłam go i od razu ubrałam kurtkę i wyszłam podobnie z poprzednim, ale miałam taką nieokreśloną wenę.
,, Może delikatnych płatków'' - tu morze
Pomyślałam początkowo o takim rozstaniu na zawsze, ale z tekstu odczytuję, że on niedługo wróci :) To tak na pocieszenie :)
Dałam 5 :)
Anonim22.11.2015
*oblana rumieńcem wstydu* KarolaKorman dziękuję ci za opinię, a także przepraszam za tak rażący błąd
Jakiż tu jest niesamowity ładunek emocjonalny! Przypomniało mi się, że miałam kiedyś w ogrodzie takie całkowicie zwyczajne drzewa wiśniowe. Trzeba przyznać, że te płatki jednak potrafią nadać odpowiedni klimat... 5 :)
Poetycko no i tak smutno zarazem. Wciąż wyczekuję na ten wiekopomny moment, gdy zaskoczysz mnie i tak dla odmiany napiszesz coś radosnego droga Efrio :)
Anonim03.12.2015
Numizmat, oj na to chyba trzeba poczekać, choć jak tylko coś takiego mi się zdarzy, obiecuję dedykację xd
Komentarze (19)
Pomyślałam początkowo o takim rozstaniu na zawsze, ale z tekstu odczytuję, że on niedługo wróci :) To tak na pocieszenie :)
Dałam 5 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania