Masz wyczucie czasu, Rasia, jutro na ślub idę i podczas niego będę myślała o Twoim opowiadaniu XD
W sumie ciekawy pomysł, a zakończenie nieco komiczne przez wstawkę o Lotcie (mam nadzieję, ze dobrze odmieniłam), choć odczuwam też szczyptę smutku, bo jednak bohaterce nie udało się być z jej Werterem, a między wierszami wyczytałam, że bardzo tego chciała, ale nie mogła, bo to, bo tamto. W sumie zastanawiam się, czy teraz w ogóle będzie kiedyś naprawdę szczęśliwa. Pewnie nie.
Cóż to za zmiana tożsamości :) Przepraszam za popsucie jutrzejszych wrażeń, ale i tak życzę miłej zabawy :D Dobrze odmieniłaś, oczywiście. Tak naprawdę interpretacja uczuć bohaterki zależy już raczej od tego, jak my sami chcemy ją postrzegać. Grunt, żeby ogólny zamysł dla wszystkich wyglądał identycznie :D Dziękuję bardzo za odwiedziny!
Ojeju. To było obrzydliwe. I śmieszne zarazem. I smutne. Nie znoszę takich połączeń, ale po tym, ile emocji wywołuje utwór, można poznać niezłego pisarza :) Punkt dla ciebie i już leci pięć patyków Rasia ^^
W takim razie jestem zadowolona, że w stu słowach odnalazłaś tyle emocji :) Szkoda, że takie połączenie nie do końca Cię cieszy, ale dziękuję bardzo za miłe słowa :)
Ahahahaha "Werter na słodko" Genialne! Nie mogę przestać się śmiać ;D Dziękuję za dedykację ;) Tylko to też trochę przykre... A mimo to się śmieję... I ten dylemat, to rozdarte wnętrze... Ale śmiech wygrywa. Jak Ty to robisz, że Twoje teksty wywołują sprzeczne emocje na raz? Geniusz... Wielkie 5 i dzięki jeszcze raz za dedykację xD
Dziękuję za taką żywą reakcję :D No i cieszę się, że jednak mimo wszystko nutka tragizmu też się tu wkradła :) A teksty, tak jak to w życiu, nigdy nie są tylko czarne albo tylko białe :)
Freya21.10.2016
Ej, no z tym "Werterem", to nie wiem czy smacznie, ale z tym drugim może być hejka;-)
A to żeś wymyśliła! xD Ale błyskotliwie, nie powiem :D Dalej uważam Wertera razem z Przedwiośniem za jedne z fajniejszych lektur licealnych, choć wiem, że niewielu podziela moją opinię. Zwłaszcza wśród nieliczynych tych, kórzy przeczytali to w klasie matematycznej xD
Marzy mi się leciutko ujrzenie kontynuacji tej historii. Już wyobrażam sobie, jak przedstawicielom sanepidu oczy wychodzą na wierzch na ten widok. Policja, prokuratura, dochodzenie XDDD
Jeju, a ja Wertera po prostu nie trawiłam. Nie jako książki, bo napisana była w porządku, ale jego charakter... Strasznie mnie irytował ;) Ale podziwiam i tak, że przeczytałeś :p Nad kontynuacją pomyślę, ale niczego nie obiecuję.
Komentarze (19)
Masz wyczucie czasu, Rasia, jutro na ślub idę i podczas niego będę myślała o Twoim opowiadaniu XD
W sumie ciekawy pomysł, a zakończenie nieco komiczne przez wstawkę o Lotcie (mam nadzieję, ze dobrze odmieniłam), choć odczuwam też szczyptę smutku, bo jednak bohaterce nie udało się być z jej Werterem, a między wierszami wyczytałam, że bardzo tego chciała, ale nie mogła, bo to, bo tamto. W sumie zastanawiam się, czy teraz w ogóle będzie kiedyś naprawdę szczęśliwa. Pewnie nie.
Cóż to za zmiana tożsamości :) Przepraszam za popsucie jutrzejszych wrażeń, ale i tak życzę miłej zabawy :D Dobrze odmieniłaś, oczywiście. Tak naprawdę interpretacja uczuć bohaterki zależy już raczej od tego, jak my sami chcemy ją postrzegać. Grunt, żeby ogólny zamysł dla wszystkich wyglądał identycznie :D Dziękuję bardzo za odwiedziny!
Rasia, nie zepsułaś, wręcz przeciwnie - You made my day :D
No i nie ma za co ;) Muszę się w końcu zabrać za Twoje "Zapałki" ;-;
Nie ma pośpiechu, spokojnie :) O, w takim razie bardzo się cieszę :D
Ojeju. To było obrzydliwe. I śmieszne zarazem. I smutne. Nie znoszę takich połączeń, ale po tym, ile emocji wywołuje utwór, można poznać niezłego pisarza :) Punkt dla ciebie i już leci pięć patyków Rasia ^^
W takim razie jestem zadowolona, że w stu słowach odnalazłaś tyle emocji :) Szkoda, że takie połączenie nie do końca Cię cieszy, ale dziękuję bardzo za miłe słowa :)
Rasia Drabble z reguły poprawia mi humor, więc nie ma o czym mówić ^^
Ahahahaha "Werter na słodko" Genialne! Nie mogę przestać się śmiać ;D Dziękuję za dedykację ;) Tylko to też trochę przykre... A mimo to się śmieję... I ten dylemat, to rozdarte wnętrze... Ale śmiech wygrywa. Jak Ty to robisz, że Twoje teksty wywołują sprzeczne emocje na raz? Geniusz... Wielkie 5 i dzięki jeszcze raz za dedykację xD
Dziękuję za taką żywą reakcję :D No i cieszę się, że jednak mimo wszystko nutka tragizmu też się tu wkradła :) A teksty, tak jak to w życiu, nigdy nie są tylko czarne albo tylko białe :)
Ej, no z tym "Werterem", to nie wiem czy smacznie, ale z tym drugim może być hejka;-)
Nie martw się, fanką "tego" Wertera, też nie jestem, powiedziałabym nawet, że wręcz przeciwnie :) Dzięki za wierne czytanie :)
Fajny śmieszny tekst. Czymaj 5
A dziękuję Ci bardzo :)
I ode mnie do kompletu :)
Dziękuję :)
Nie moge inaczej, daje 5. Swietny tekst.
Dziękuję serdecznie za pierwsze odwiedzinki :)
A to żeś wymyśliła! xD Ale błyskotliwie, nie powiem :D Dalej uważam Wertera razem z Przedwiośniem za jedne z fajniejszych lektur licealnych, choć wiem, że niewielu podziela moją opinię. Zwłaszcza wśród nieliczynych tych, kórzy przeczytali to w klasie matematycznej xD
Marzy mi się leciutko ujrzenie kontynuacji tej historii. Już wyobrażam sobie, jak przedstawicielom sanepidu oczy wychodzą na wierzch na ten widok. Policja, prokuratura, dochodzenie XDDD
Jeju, a ja Wertera po prostu nie trawiłam. Nie jako książki, bo napisana była w porządku, ale jego charakter... Strasznie mnie irytował ;) Ale podziwiam i tak, że przeczytałeś :p Nad kontynuacją pomyślę, ale niczego nie obiecuję.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania