Drobny czas
Oddalili się w snuty raj,
z dłońmi w jednej miazdze.
Sięgali ustami po małe zakątki,
gdzie nad rozgrodzoną ziemią
wiły się już tylko chmury,
i wulkan jeszcze prószył
ostatnim, drobnym czasem.
{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{
{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{
{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{
Komentarze (8)
Drobny czas, jak drobny cukier na ciastach.
Drobinkami należy się cieszyć, bo są najsłodsze.
bardzo ładny
Czas jak popiół w innych miarach , tak czy tak zostanie ślad
Tytuł odrobinkę zbyt dosłowny. Reszta piękna i prosta. Lubię proste rzeczy. Najpiękniejsze.
A i interpunkcja - jak dla mnie - niepotrzebna.
Pozdrawiam.
Poetycko. Ale "z dłońmi w jednej miazdze" brzmi karykaturalnie.
Mnie się całość widzi... dobra mini.
No, interesujący wiersz. Dobre, ciekawie skonstruowane metafory.
Dzięki wszystkim za opinie.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania