Droga - drabble

Spodobała mi się ta droga. Żaden znak na nią nie wskazywał. Była własna, inna od wszystkich pozostałych. Pomyślałem: To tak jak ty, chłopie. Odkąd pamiętasz, nigdy nigdzie nie pasowałeś.

Zrobiłem pierwszy krok, potem kolejne i ani się obejrzałem, nie było już powrotu, a przynajmniej nie za darmo. Widziałem na drodze kartki, a na nich litery układające się w słowa i zdania. Łapałem je, ale one płonęły w moich dłoniach i znikały jako czarne okruszki gnane powietrzem.

Pozostał mi tylko suchy badyl, którym kreślę słowa na piaszczystym gruncie, tak jałowym jak moje myśli, czekając, aż ulewa ponownie zmyje dorobek mego życia.