Drubble - "Czekam"

Jestem przeklęty. Nie wiecie o tym. Nie macie pojęcia, że jedyne co potrafię wzbudzać to przerażenie, jedyne, co potrafię robić, to zabijać. Przebiegam między wami i słyszę tylko krzyki. Boicie się mnie, co? Rozkoszuję się każdą sekundą waszego przerażenia. Każdym krzykiem, myślą, że okrutnie długo pamiętać będziecie spotkanie ze mną. Upaja mnie myśl o tym, że budzę strach i obrzydzenie.

Wracam do rynsztoka. Czuję odurzającą woń wszystkich brudów tego miasta. Biegnę dalej - nie męczę się. Mój umysł jest czysty, wszystkie kończyny gotowe, każdy mięsień napięty. Zatrzymuję się dopiero, gdy dobiegam do drugiego końca waszego obrzydliwie czystego skupiska. Rozglądam się w poszukiwaniu ofiar. Serce kołacze mi jak oszalałe, czuję pulsującą w żyłach krew, oddycham ciężko. Czekam na moment, w którym śmiertelna trucizna zacznie krążyć w waszych żyłach. Chwila, w której ugryzę któregoś z was będzie moim tryumfem. Nie idźcie do nikogo w białym fartuchu, to bezcelowe. Wkrótce umrzecie, a ja stanę się waszym zabójcą. Na samą myśl o tym przepełnia mnie uczucie bezgranicznej dumy. Czekam tylko, aż podejdziecie bliżej, zupełnie nieświadomi mojej obecności, bym mógł wyłonić się z ciemności i zadać ostateczny cios.

Kim będzie moja dzisiejsza ofiara? Ktoś z tłumu, któreś z was. Może ty?

Ja, szczur, czekam na ciebie.