Dusze, które zapomniały o miłości...

Mówią, że nieśmiałość to pierwszy stopień do piekła.

Kolejny raz miłość mi z życia uciekła.

To także jest pierwszy stopień do samotności.

Zamiast kochać Aniołka, ciągle jestem w złości.

Chciałbym wielką miłość mieć na życie całe,

Nie chcę wielkich marzeń, tylko takie małe.

Już się pogodziłem, że to marzenie się nie spełni,

Samotny jak wilk wyjący do księżyca pełni.

Minęła już północ, jest pełnia księżyca,

Nic mnie nie cieszy, nic mnie nie zachwyca.

Pozostaniesz tylko w mojej wyobraźni.

Jakbym Ci to wyznał to bym się zbłaźnił.

Będę o Tobie zawsze myślał zaciekle,

Mogę nawet za to wylądować w piekle.

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Aeliora 8 godz. temu

    Do piekła nie polecam .
    Tam jest bee

  • Dziena hiena 3 godz. temu

    Jak dla mnie to kolejny, patetyczny tekst, który mówi o utraconej w miłości tym samym głosem i sposobem, co setki innych tekstów, które najczęściej powstają przez osoby początkujące, mało zaznajomione z poezją. 1/5

  • realista godzinę temu

    S.W. dla pocieszenia przesyłam piosenkę Ireny Jarockiej
    Kocha się raz, potem drugi i trzeci i znów,
    Bo drzemie w nas tyle celów i pragnień i snów.
    Kocha się raz, wierzy w gwiazdy, kabały i sny,
    Słońce się rodzi nad naszą nadzieją, że teraz to właśnie ty.
    Czym wcześniej pojmiesz, że nie każda miłostka to miłość
    Tym prędzej zbudujesz trwałą relację na przyszłość.
    Powodzenia.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania