Dwa oblicza

Dwa oblicza świata, dwa człowieka oblicza.

Jeden tylko żyć pragnie, drugi tylko wylicza.

Pomiędzy nimi tylko chaos i pustka,

wierząc w pokorę, która jest tak pusta.

Zanim uschną drzewa i wyschną rzeki,

zróbmy coś dla świata, zanim zamkniemy powieki.

Niech mówią o tobie źle lub też dobrze —

od ciebie zależy, z czym to się wiąże.

Dwa oblicza
Autor: kukos
Czytano 12 razy
Data dodania: 17.03.2026

Średnia ocena: 1.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Jakub Andrzej Tomkiewicz godzinę temu
    Biorąc pod uwagę rozciągłość współczesnej literatury, psychologię, filozofię, możliwość samodzielnego poddania obserwacji natury własnej i człowieka, a przy jednoczesnym założeniu, iż ma to być przedstawione w wersji poetyckiej, ten tekst jest bardzo nijaki. Sam koncept "dwóch obliczy", to prawdopodobnie zamysł równie stary, jak ludzkość, podobnie usychanie drzew, wysychanie rzek, to obrazy "apokaliptyczne" ale przerobione przez setki tysięcy stron i tysiące autorów. Sama pointa natomiast jest dość nijaka, bezbarwna. Na domiar złego pojawiają się tutaj rymy, które są dokładne i sprawiają, że tekst to tania rymowanka.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania