Dwanaście miesięcy

Mocno osobisty wiersz na przykrą dla mnie "rocznicę"...

To już dwanaście miesięcy

A ja wciąż jestem gdzieś pomiędzy

Rozdarta między tym, co czuję, a co czuć powinnam

Dwanaście miesięcy i wciąż czuję się winna

Pamiętam ledwie dzień po tym, jak to się stało

Gdy wszystko w Tobie co kochało, kochać przestało

Pamiętam gorzkie łzy, pretensje do fatum, że mi Cię zabrało

Parę słów – i wszystko we mnie się złamało

Siedem miesięcy później – bal we dwoje

Uśmiechy, dotyk dłoni, parkietu podboje

Wirowaliśmy tej nocy, nie pamiętając o niczym

Tylko moje głupie serce ciągle na coś liczy

Nadeszło Dzisiaj, nieubłagane

Kalecząc jeszcze mocniej moje serce poorane

„On jest obok, ale już cię nie kocha”

Wiesz, co to oznacza, nadziejo? Wynocha.

Komentarze (12)

Billie 30.06.2016

Bardzo mi się smutno zrobiło po przeczytaniu wiersza... Czuć, że jest osobisty... serce się kraje, 5 Kochana <3

candy 30.06.2016

Dziękuję Kochana ❤

Lucinda 30.06.2016

Smutny, pełen emocji, dosadny wiersz. Chyba więcej powiedzieć nie mogę. Nie ma sensu się tu rozpisywać, treść mówi sama za siebie, a uczucia biorą tu górę. Zostawię 5 za to, jak ubrałaś to w słowa, choć zawsze mam takie opory przed oceną osobistych utworów.

candy 30.06.2016

Tak czy inaczej bardzo dziękuję :)