Dymisja szefa straży pożarnej

Był tam, gdzie trzeba.

Nie prosił – uzgadniał.

Nie gasił wszystkiego –

ogień lubi długi.

Znał drzwi, do których się nie puka.

Dziś odszedł.

Ogień nie zatrzymuje swoich ludzi.

Nie ma pamięci,

nie zapomina.

Miasto płonie powoli –

bo ogień ma czas.

Zawsze znajdzie swoje miejsce.

Zawsze znajdzie ludzi.