Dziad i baba, frazowiec

Chciałbym, żeby bliscy należeli do spraw,

które ich nie przejmą.

Moja starość bez przyrastania bólu,

mniej zauważalna, łatwiejsza, nie stanie się modernistyczna.

Nie jestem domłacany w jazgocie stroboskopii.

Wysiany po staremu z płachty, podołka matki,

nie pijam kawy z kostkami bruku po rewitalizacji.

Rodzice zżęci nisko przy ziemi zapewniali poszycie

mojej wyjściowej strzechy z poplonem zadumy.

Schyleni porastają ścierniska,

wywiewane z pamięci, nieprzeoczone kłoski.